Maandklapper juni 2007

jaargang 20 - nr. 6 - JUNI 2007 Dag Meneer Directeur, je houdt helemaal niet van een piëdestal, je hebt een hekel aan een wierookvat, je huivert ervan om in de bloemetjes gezet te worden. Dat siert jou! Maar voor één keer willen we toch zondigen. Eind juni ga jij, na 36 jaar Pius-basis, op rust en die heb je meer dan verdiend. 21 Jaar lang was jij meester, tien jaar in klas 5 en elf jaar in klas 6. Vol geestdrift stond je voor je kinderen je was uit het goede hout gesneden! In 1992 kreeg je dan een andere opdracht: je werd onze directeur. Vijftien jaar lang was je onze kapitein, en al die tijd heb je jouw school geleid met heel veel liefde, geduld en goedheid. Jouw school was jouw kind. Jij was als een vader & een moeder. Pius X-basis dat waren voor jou vooral de kinderen, want daar draaide het om, maar ook de ouders, de juffen, de meesters, de mensen. Mensen liggen bij jou in de bovenste schuif. Directeur zijn was soms vechten met wat je noemde de papieren tijgers. Directeur zijn was soms wakker liggen van zorgen & problemen. Directeur zijn was soms twijfelen, wikken en wegen wat de beste keuze zou zijn. Het pad van een directeur loopt niet altijd over rozen. En toch waren er ontzettend veel mooie momenten! We hopen dat je enkel de goede herinneringen meeneemt en deze opslaat op de harde schijf van je hart. Wij willen jou van harte danken voor alles, voor alles wat je deed voor de school, voor alle Piustieners groot & klein. Ook al ben je maar klein van gestalte, voor ons was & ben je GROOT ! Dag Directeur, we wensen jou het allerbeste voor die nieuwe fase in je leven en hopen dat je oprecht van de rust geniet ! vanganserharte, jouw Piustieners